Wat er in twee weken al niet kan gebeuren, ons meisje dr wereld staat helemaal op dr kop. En dat is te merken ook, als ze op schoot zit zou ze wel in me willen kruipen en snachts ligt ze druk te dromen.
Twee weekjes geleden ging ons meiske zitten waar we haar neerzetten, liggen waar we haar neerlegden. Nu; ze gaat van zit, naar lig, op dr knietjes, op dr buik…het liefst natuurlijk in een tijdsbestek binnen de 5 minuten ! 
)
En sinds twee dagen kruipt onze dame!! Ze heeft het tijgeren maar overgeslagen, maar vond het nu tijd om te kruipen. Ineens kan ze alles van dichtbij zien waar ze zo graag naartoe wees. Ineens ook zeggen papa en mama veel vaker nee, mag niet! De 1e keer is dan nog wel grappig, ze kijkt ons dan ondeugend aan en gaat zelf al parmantig vermanend met haar vingertje zwaaien. En daarna lekker verder waar ze mee bezig was… De 2e keer nee is dan niet leuk meer!
Ook zijn de 1e blauwe plekken en bulten gescoord. Oh oh wat heeft ons meisje veel te verwerken in een paar dagen. Daarbij nog twee prikken op het consultatiebureau, waar ze zich overigens dapper doorheen sloeg. De verpleegkundige zei dat er weinig kindjes zijn die niet totaal overstuur raken van deze nare prik, de veel meer pijn schijnt te doen dan die ze daarvoor kreeg.
Wat zijn we toch trots op onze meid!
Op onze videolog staan eindelijk drie verjaardagsfilmpjes. Jammer genoeg nog niet die van het kruipen want die was te groot en moviemaker houdt niet zo van mijn pc want die loopt steeds vast… Pfff ik heb de hele avond zitten prutsen (het is nu half elf savonds), maar dat vervolg ik een andere keer hoor!
Ik ga lekker naar mn bedje want ik zit ziek thuis met een nierbekkenontsteking, die blijkt al een paar weken sluimerend aanwzig te zijn geweest, wat mijn vermoeidheid en lusteloosheid (en afwezigheid online…) dus veroorzaakte. Gelukkig ben ik hard op weg op te knappen!
Tot slot een foto van ons ijdeltuitje die vanavond gemaakt is, ze vind het geweldig om tegen zichzelf te praten en gekke bekken te maken!
